این کتاب شامل معرفی و بررسی آثار ۱۶۲ تن از نویسندگان روس از سال ۱۷۰۰ تا ۱۹۸۵ است و در آن سعی شده است هیچ نویسندهٔ روسی، حتی کماهمیت، از قلم نیفتد. درضمن مدخلی هم جهت آشنایی خوانندگان با ادبیات کهن روسیه از قرن یازدهم تا پایان قرن هفدهم آمده است.
مداخل مفصل کتاب از مجلدات مختلف کتاب European Writers و مداخل کوتاهتر از کتاب A Handbook of Russian Literature برگرفته شدهاند.
مقالات به ترتیب تاریخ تولد نویسندگان مرتب شدهاند تا خواننده بتواند از آن همچون کتاب تاریخ ادبیات روسیه استفاده کند، اما فهرستهایی به ترتیب الفبای فارسی و لاتین و نیز فهرستهایی از مجلات و نشریات روسی، و تلفظ اسامی با الفبای فونتیک بینالمللی در کتاب گنجانده شده است. به هر مدخل نیز کتابشناسی لاتین و فارسی مربوط به آن اضافه گشته است.
«شمار اندکی از مورخان از جسارت پرداختن به موضوعات سترگ برخوردارند، و شمار کمتری در چنین کار خطیری کامیاب میشوند. تراژدی مردم بیش از هر کتاب دیگری به درک ما از انقلاب روسیه کمک میکند.»
اریک هابزباوم، لاندن ریویو آو بوکز
برنده جایزه ادبی دابلیو. اچ، اسمیت، برنده جایزه تاریخ امروز لانگمن برنده کتاب سال NCR ۱۹۹۷، جایزه تاریخ ولفسن و کتاب برگزیده دانشگاهی سال ۱۹۹۷
«این کتاب صرفاً تاریخ نیست؛ بلکه خود بخشی از تاریخ است… اورلاندو فایجَس تجربه انقلاب را بدانگونه که میلیونها نفر از مردم عادی روسیه از سر گذراندند نشان میدهد.»
نیل آچرسن، ایندیپندنت آن ساندی
اورلاندو فایجَس یکی از درخشانترین کتابهای تاریخی را پدید آورده است. تراژدی مردم با پژوهشی دقیق، ساختاری منسجم و استدلالی منطقی دیدگاهی بسیار فراگیر در مورد یکی از مهمترین و پیچیدهترین رویدادهای تاریخ مدرن را عرضه میکند. شناخت فایجَس از تاریخ روسیه حیرتانگیز است و از این شناخت برای پرداختن به پرسشهای مهمتر درباره خود ماهیت تاریخ بهره برده است.»
اندرو سالومون، آبزرور
«پژوهشی ژرف، سبکی درخشان، سرشار از ظرافت طبع، فرزانگی و حس انساندوستی. این بهترین تاریخ انقلاب روسیه است که خواندهام.»
فرانک مکلین، گلاسکو ریویو
روایتی شورانگیز و پر از حکایت و تحقیقی جامع و منصفانه که در مورد شخصیتهای تاریخی که با بلاهت یا بیرحمی رفتار کردهاند هیچ ملاحظه نمیکند… هدف اصلی فایجَس کنارزدن نقاب و نشاندادن چهره واقعی این شخصیتهاست و بهخوبی از پس این کار برآمده است.»
ضمیمه ادبی تایمز
«این کتاب میان اندیشههای بزرگ و تاریخهای شخصی پرتحرک موازنه برقرار میکند و بیگمان تکاندهندهترین روایت انقلاب روسیه پس از دکتر ژیواگو است.»
لوکاستا میلر، کتاب سال، ایندیپندنت
«شخصیتهای تولستوی (در جنگ و صلح) بهطرز مبهمی میدانند که بخشی از چیزی بسیار بزرگ و مهم هستند اما بهراستی از درک رویدادهایی که پیرامونشان رخ میدهد عاجزند و نمیدانند که سررشته امور در دستان چه کسی است. اورلاندو فایجَس، در ژانری متفاوت… با استفاده از شخصیتهای واقعی بهجای شخصیتهای داستانی توانسته است بسیاری از همان عواطف را در این تاریخ اجتماعی جدید درخشان از انقلاب روسیه به خواننده منتقل کند».
آن اَپل باوم، ایونینگ استانداردتراژدی مردم (انقلاب روسیه ۱۹۲۴-۱۸۹۱) - انتشارات نی
نوشتن به زندگی شور و روشنی میبخشد. علت اصلی نوشتن، بیشتر آن است که نویسنده نمیتواند ننویسد. این خاطرههای رسته از فراموشی که سالیان سال در کنه ذهن من خفته بود، در پیرسالی به خلجان درآمد و خود خود را نویساند. نوشتن در این حال بیشتر گوشدادن بود تا سخنگفتن و دستاورد هم، چنانکه خواهید دید، یکسره مکاشفه است و بدون موعظه و مبالغه. نویسنده به جای آنکه چیزی بیندیشد، دربارهٔ چیزی که میاندیشد مینویسد. ندانستهای به قلم نیامده، اما دانستهها هم، به دلایل آشکار، همه به قلم ننشسته ـ که جای تأسف است.
آنچه نوشته شده، به هر صورت، در هشتادوچند سال عمر بر نویسنده گذشته است، و ایبسا که او در این بازنگری به گذشته، ناخودآگاه میخواسته خود را بهتر بشناسد… مگر نه که آفتاب به لب بام رسیده؟
حدیث نفس (متن کامل جلد ۱ و ۲) - انتشارات نی
سفرنامهی ابن بطوطه، سیاح مراکشی گویاترین و زندهترین سند فرهنگی جهان اسلام است که از قرن هشتم هجری (چهاردم میلادی) به دست ما رسیده است. سفرنامهی وی، آیینهای است که زیر و روی جوامع اسلامی روزگار در آن منعکس است. نهتنها سیره و عملکرد طبقات حاکم و نگرش و روش پادشاهان و دیوانیان که راه و رسم عالمان و فقیهان، مراسم و آداب تشریفات جاری، چگونگی گذران مردم، مدرسهها و خانقاهها، شادیها و ماتمها و در یک کلمه احوال و اوضاع اجتماعی و سیاسی و فرهنگی؛ این همه را از خلال سفرنامهی ابن بطوطه توان دید.
دکتر محمدعلی موحد که پیشتر در ترجمهی سفرنامهی ابن بطوطه به فارسی همت گماشته بود با تألیف کتاب پیش رو جذابترین و تکاندهندهترین بخشهای کتاب سفرنامه را بازسازی و برجسته کرده است. مؤلف مسائل مهمی از قبیل نقش فردی و اجتماعی زنان، قدرت سیاسی، دین و دولت، آموزش و فرهنگ و بسیاری موضوعات مهم دیگر را با تحقیق در سفرنامهی ابن بطوطه و منابع دیگر آن روزگار به نحوی خواندنی حتی برای خوانندهی غیرمتخصص ترسیم کرده است.
کتاب با طرح پرسشهایی دربارهی علل عقبماندگی و انحطاط جوامع اسلامی ذهن خواننده را برای تعمق و بحث و گفتوگو در بارهی مواجهه سنت و مدرنیته برمیانگیزد.
ابن بطوطه" کتابی است به قلم دکتر "محمد علی موحد" که در آن اقدام به بازسازی و برجسته سازی جذاب ترین و خواندنی ترین قسمت های سفرنامه ی "ابن بطوطه" کرده است. "ابن بطوطه" که یکی از مهشورترین جهان گردان تاریخ و سیاحی مراکشی بود، در سفرنامه ی خود شرح گویا و زنده ای از تاریخ و فرهنگ جهان اسلام را ارائه کرده و این سند، یکی از معتبرترین مکتوباتی است که از قرن هشتم هجری قمری در دست ماست. او در سفرنامه ی خود زیر و بم جوامع اسلامی را در دوران خود بازگو می کند و تمام مطالب مهمی که خواننده، کنجکاو دانستن آن است را در سفرنامه اش پوشش می دهد. وی از سیره و اعمال درباریان، حکام و پادشاهان گرفته تا نگرش و سبک زندگی فقها و دانشمندان، همه چیز را شرح می دهد و علاوه بر توصیف مراسم، تشریفات، آداب رسوم، معاش مردم و شرایط زیست آن ها، به وصف مدارس، مساجد، خانقاه ها، شادی و غم و عزا، و به عبارتی تک تک جنبه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی جامعه می پردازد.
دکتر "محمد علی موحد" که خود پیش از این به بازگردانی سفرنامه ی ابن بطوطه به زبان فارسی اقدام نموده بود، در اثر پیش رو برجسته ترین نکات آن را مورد توجه قرار می دهد و بر آن ها تاکید می کند. این مسائل که عبارت اند از ایفای نقش زنان در مسائل فردی و اجتماعی، پویایی قدرت میان دین و سیاست و دولت، آموزش و پرورش در آن زمان و بسیاری از مسائل دیگر، علاوه بر این که خواننده را به مطالعه ی اصل سفرنامه ترغیب می کند، یک منبع تحلیلی مناسب برای آن اثر نیز به حساب می آید.
معرفی کتاب موقعیت مدیران صنایع در ایران (زندگی و کارنامهی محمداسماعیل قدس)
این کتاب بخشی از زندگینامه و کارنامهی محمداسماعیل قدس، به همراه یادداشتها و گزارشهای تحقیقاتی و پژوهشی او در دوران کارآموزشیاش در گروه صنعتی مینو (شرکت خوراک) حد فاصل سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴ شمسی است. او مقطع ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش، سمنان، گذراند و سال ۱۳۵۱ در رشتهی اقتصاد از دانشگاه تهران فارغالتحصیل شد و سال بعد بهعنوان سرپرست فروش به استخدام گروه صنعتی مینو درآمد و بعد از گذراندن یک سال و نیم آموزش نظری و عملی فروشندگی به سمت مدیر منطقه و سپس مدیر فروش سراسر کشور شرکت خوراک انتخاب شد. با مصادرهی گروه صنعتی مینو، در سال ۱۳۶۲، از آن شرکت رفت و به اتفاق سه تن از همکارانش شرکت پخش پگاه را تأسیس و سال ۱۳۷۰ شرکت کدبانو (برند دلپذیر) را خریداری کرد. در سال ۱۳۷۹ همراه با مدیران عامل شرکتهای پخش سراسری کشور، انجمن صنعت پخش ایران را بنیان نهاد. سال ۱۳۸۳ به پاس خدماتش به توسعهی شبکهی پخش کشور، از سوی نهاد بینالمللی مدیریت نوآوری اروپا، مستقر در کشور بلژیک، نشان شوالیه را دریافت کرد. در حال حاضر او رئیس هیئت مدیرهی هلدینگ سامانهی افق دلپذیر است. گزارشهای این کتاب، که در دوران کارآموزی او تهیه شده است، نشان میدهد که شرکت مینو به عنوان یک شرکت تولیدکننده و توزیعکننده در بخش خصوصی چگونه توانست سازمان پخش و فروش خود را چنان توسعه دهد که در مدت کوتاهی سهم قابل توجهی از بازار محصولات غذایی را در دههی ۱۳۵۰ کسب کند و در میان تولیدکنندگان این نوع محصولات پیشتاز شود.
موقعیت مدیران صنایع در ایران (زندگی و کارنامهی محمداسماعیل قدس) - انتشارات نی