سید علی صالحی یکی از بزرگترین شاعران ایرانی در دوران معاصر است. او در کتاب راه دور... که اتوبیوگرافیای خواندنی است، زندگی خویش را از نخستین روزهای کودکی تا زمان حاضر، به تصویر کشیده است.
درباره کتاب راه دور...
«من این کتاب را برای چه کسانی نوشتهام؟ برای هر کسی که رؤیایی دارد!»...
حکایت غریبیست. شاعری که عمری در سودای شعر و در معیت آن زیسته، این بار دست به قلم برده و در عرصهی نثر خودنمایی کرده. با این همه او نیک میداند که پیش و بیش از هر چیز، شاعری است شوریدهسر.
و کیست که نداند، رابطهی شاعر با کلمات، همچون رابطهی نثرنویس با کلمات نیست. شاعر برخلاف نثرنویس کلمات را برای بیان مقصودی خاص به کار نمیبرد؛ برای او کلمات به خودی خود واجد ارزشاند.
چنانکه نتهای موسیقی برای موسیقیدان، و رنگها برای نقاش. شاعر با کلمات عشقبازی میکند. او از اینکه واژگان را به سطح ابزاری برای انتقال معنا تنزل دهد، ابا دارد. کلمات برای او هویتی مستقل دارند؛ مستقل از آنچه بیان میکنند.
گویی کلمه در گوش شاعر، بیشتر با موسیقی و هجاهایش مینشنید، تا معنا و مفهومش. و شاعر همیشه شاعر است؛ حتی هنگامی که نثر مینویسد.
این داستان سید علی صالحیست؛ شاعری که در کتاب راه دور...، در مقام نثرنویس ظاهر شده و داستان زندگی پرفرازونشیب خویش را، از ایام کودکی تا کهنسالی، روایت نموده است. باری، او از آنجا که شاعر است، و این شاعر بودن هویتش را میسازد، در نثر نیز شاعرانه قلم زده است.
بدین معنا که کلمات خود را از صافی نگاه شاعرانهی خویش عبور داده، و اینچنین، اتوبیوگرافیای خاص و بیمانند پدید آورده. اتوبیوگرافیای که خواندن آن، به خواندن یک شعر منثور بلند میمانَد...
گفتنی است که کتاب راه دور... توسط نشر چشمه در اختیار علاقهمندان قرار گرفته است.