سپیدهدم، افسانهای از سرزمین هند
شکوفههای انبه
سپیده دم روز اول ماه، شاه جوان از جای برخاست و از معبد بیرون آمد و به کنار آبگیر شد.
در آن جا نگاهش به لالههای سرخ آبی افتاد که گفتی چشم به راه جلوههای معشوق خود خورشید آسمان بودند تا چون بدمد رخ از حجاب به درآرند و پیکر زیبای خویشتن در معرض تماشای وی بگذارند و او را خوشامد گویند.
صفحه ۲۷