طبقه متوسط
کتاب طبقه متوسط: سعي در بررسي اين پرسشها دارد که چرا با وجود سابقهي چندين دههاي مدرنيزاسيون و گسترش شهرنشيني و رشد قشرهاي متوسط جديد که داراي سابقهي تشکل و مبارزات سياسي (در قلب احزاب مليگرا، ليبرال و چپ) نيز بودند، و هنگامي که بهزعم بسياري از پژوهشگران قشرهاي سنتي رو به زوال بوده و گروههاي متوسط جديد حامل نوسازي جامعه و سازندگان آيندهي اقتصاديـسياسي و توسعهي کشور شمرده ميشدند، در دهههاي پاياني سدهي بيستم آرمانهاي اجتماعي و سياسي قشرهاي سنتي به گفتمان سياسي مسلط در ايران تبديل شد؟ قشرهاي مياني جامعهي ايران، اعم از سنتي و جديد، در سالهاي 1320 تا 1380 چه تغييراتي يافتهاند؟ چه ارتباطي ميان تغييرات و تحولات دروني "طبقهي متوسط" و تحولات گفتمانهاي سياسي ايران معاصر وجود داشته و نقش اين "طبقه" در آن تحولات چه بوده است؟ و ...
آزمایش زندگی
شیخ ابراهیم زنجانی در عصر مشروطه مسولیت های دولتی و فرهنگی متعددی را بر عهده گرفت . حضور در دادگاه محاکمه شیخ فضل اله نوری به عنوان مدعی المعلوم،عضویت در حزب دموکرات، قبول اولتیماتوم روس ها در مجلس دوم شورای ملی،ریاست بر مدرسه ثروت در تهران و ریاست بر اداره اوقاف و معارف بخشی از کارهای دولتی اش بود.
با ظهور رضاخان در صحنه سیاست کشور ، انتخابات دوره پنجم زنجان با اعمال نفوذ او و ناکامی بزرگانی مانند شیخ ابراهیم زنجانی....
کتاب دخالت دولت در اقتصاد
هر چند بحث درباره میزان، حوزه و گستره مداخله دولت در اقتصاد در دهه ۱۹۷۰ میلادی به یک مجادله آیینی در میان اقتصاددانان تبدیل شد و خیل عظیمی از نظریهپردازان و اندیشمندان حوزه اقتصاد سیاسی را به تلاش برای یافتن پاسخ درخور به پرسشهای پیرامون آن واداشت، اما تجربه تقریبا سیصدساله این دست مباحث حکایت از آن دارد که همه کشورهای جهان همواره بیشتر براساس نیاز وقت و اقتضای شرایط کشورشان و همچنین تشخیص نخبگان خود به راهحلهایی روی آوردند که آمیزهای از مداخلهگری دولت در اقتصاد و رهاسازی امور اقتصادی به دست بازار و بخش خصوصی بوده است.
در این میان، دو رسالهای که در این کتاب یعنی «دخالت دولت در اقتصاد» از احمد متیندفتری که به کوشش حسن رجبیفرد گردآوری شده و منتشر میشود نیز از قاعده فوق مستثنی نیستند. برهانها و استدلالهای وی در رساله اوّل برای انتخاب یک مسیر مناسب و سنجیده با وضع وقت و شرایط حاکم بر ایران موید استقلال رأی وی از کلانروایتهای اقتصادی و سیاسی موجود هستند و موضعگیری وی بهنفع واگذاری صنایع دولتی به بخش خصوصی در رساله دوّم نیز حاصل تجربهای است بیستساله از چگونگی روند فعالیت اقتصادی و امور تولیدی در ایران دوران حاکمیت رضاشاه.
در کنار این مباحث و امور اقتصادی، خاطراتی از تلاش و تکاپوی شخص متیندفتری در دوران کوتاه نخستوزیریاش در فاصله آبان ۱۳۱۸ و تیر ۱۳۱۹ که بخشی از رساله دوّم را تشکیل میدهد، بصیرتهایی را نیز در باب تاریخ سیاسی کشور در این سالها در اختیار علاقهمندان و پژوهشگران تاریخ اقتصادی و سیاسی ایران میگذارند. مطالعه این کتاب، هم به سبب اهمیت بالای مباحث و مفاهیمی که مطرح شده و مورد بررسی قرار میگیرند و هم از جهت انسجام ساختاری و نثر شیوایی که دارد، بسیار سودمند بوده و تجربهای ثمربخش را برای خوانندگان آن به ارمغان میآورد.
شهريار
کتاب «شهريار»: ماكياولي كتابي است سترگ، با نثري پرشور، براي انسانهاي همه دورهها در شناخت ماهيت قدرت؛ اندرزنامهاي است براي دستيابي به قدرت و حفظ آن؛ بيانيهاي است در چگونگي فرمانروايي و فرمانبرداري. «شهريار» داريوش آشوري نمونهاي عالي از ترجمه است كه علاوه بر دقت در انتقال معنا، سبك بيان نويسنده نيز به خواننده منتقل شده است. داريوش آشوري با نگاهي به نوع ادبي سياستنويس و نصيحتالملوكنويسي در زبان فارسي توانسته اين رساله را همچون يك سياستنامه مدرن به زبان فارسي درآورد، بيآنكه نثر او رنگ كهنگي به خود بگيرد يا در ورطه عربينويسي نصيحتالملوكها يا سرهنويسي سقوط كند. از حيث محتوا، تا پيش از شهريار، اين نوع ادبي مشحون بود از پند و ارزهايي به پادشاه، در باب فضايلي چون شفقت و شجاعت. اما سخن ماكياولي جديد بود. او از شهريار ميخواست واقعيت را به آرمان نفروشد و به او ميآموخت كه گاه چگونه بايد به قساوت عمل كند، چگونه روباه شود تا دامها را شناسد و چگونه شير باشد تا گرگها رماند. براي اين پيام جديد، آشوري بيان جديد خلق كرده است. باري در توصيف ترجمه خوب گفتهاند ابداع متني كه نويسنده اگر زبان مادرياش همان زبان مترجن بود آن را مينوشت. شايد اگر آن جمهوريخواهِ فلورانسي ميخواست شهريارش را به فارسي بنويسد، حاصل كار چيزي ميشد نزديك به شهريارِ آشوري. چنين ترجمهاي مستلزيم دانشي وسيع و تخيلي بسيار غني است. (جلال توكليان، مهرنامه، شماره 7، آذر 1389)
شور آزادي
كتاب شور آزادي گزيدهاي است از نوشتههاي بنژامن كنستان، نظريهپرداز، نويسنده و پژوهشگر فرانسوي كه برخي او را پدر ليبراليسم فرانسه دانستهاند. در اين كتاب مقالهها و نوشتههايي از او را در پهنههاي گوناگون سياسي و اجتماعي و فلسفي برگزيدهايم تا چشمانداز كموبيش روشن و گستردهاي از سپهر انديشگياش به دست آيد. كنستان در سال 1797 در بخشي از كتابِ واكنشهاي سياسي برخي از نظريات كانت را به نقد كشيد كه كانت بيدرنگ به او پاسخ گفت. براي آشنايي بيشتر خواننده با بافتارِ بحث، دو نوشتهي كوتاه از كانت و پاسخ او به نقد كنستان را هم در بخش دوم آوردهايم. (از مقدمهي مترجم) با محدودسازي حاكميت در مرزهاي بهجا و مناسباش ديگر نبايد از هيچچيز بترسيد، زيرا از استبداد فردي يا استبداد جمعي آن تأييد ظاهري را كه ميپندارد از موافقت مورد نيازش به دست آمده برميگيريد و بدينسان ثابت ميكنيد كه اين موافقت، هرچند واقعي باشد، توان و قدرت تأييد چيزي را ندارد. (از متن كتاب)
تاریخ روابط بینالملل
سوسياليسم (درآمدي كوتاه)
کتاب سوسياليسم (درآمدي كوتاه):امروزه خيلي از مردم سوسياليسم را نوعي ايدئولوژي منسوخ قلمداد ميكنند.مايكل نيومن در اين درآمد كوتاه ميكوشد تا ايدهي سوسياليسم را در بستري مدرن براي مخاطب امروزي بنشاند.او انديشههاي سوسياليستي را در چاچوب تطور تاريخيشان، از انقلاب فرانسه تا عصر حاضر ،شرح ميدهد و به سنجش تلاشهاي عملي براي به بار نشاندن سوسياليسم ميپردازد. اين كتاب صرفا تاريخچهاي از عقايد سوسياليستي به دست نميدهد ، بلكه رويكردي متفاوت در پيش ميگيرد و ، با تمركز بر تضاد ميان كمونيسم و سوسيال دموكراسي ، عرصهي عمل و نظر را به يكسان بررسي ميكند. نيومن همچنين دربارهي رابطهي ميان سوسياليسم و مفاهيمي چون دموكراسي ، آزادي و برابري به بحث مينشيند و البته سراغ اشكال معاصر سوسياليسم نيز ميرود تا بحث را كاملا روزآمد كند. تمركز كتاب بر اروپا و اتحاد جماهير شوروي است ، اما به زمينهي جغرافيايي گستردهتري تسري مييابد. رويكرد تازهي نيومن به اين موضع براي خوانندگان كتاب امكان ارزيابي دوبارهاي از سوسياليسم را فراهم ميآورد.
سياست چيست؟
کتاب سياست چيست؟دو مبحث عمدهی کتاب دربارهی هدف ویژه و وسیلهی ویژهی امر سیاسی است که در پی آن تعریفی از سیاست به دست داده میشود: "سیاست فعالیتی اجتماعی است که با تضمین نظم در نبردهایی که از گوناگونی و ناهمگرایی عقیدهها و منافع ناشی میشوند، میخواهد به یاری زور که اغلب بر حقوق متکی است امنیت بیرونی و تفاهم درونی واحد سیاسی ویژهای را تامین کند...". نگارنده در پایان خاطرنشان میکند: "از صد سال پیش به این سو، پیوسته زوال دولت و پایان سیاست را اعلام میدارند و میگویند دلیل چنین افولی اقتضای فلسفهی تاریخ است. اما نه تنها شاهد پایندگی فعالیت سیاسی هستیم، بلکه سرنوشت این جهانی ما بیش از همیشه به تصمیم نا به هنگام ارادهی سیاسی بستگی دارد