

الگوی ارتقای سرمایه فرهنگی در ایران
17,000 تومان
اصطلاح سرمایه فرهنگی را اولین بار پییربوردیو (١٩٣٠-٢٠٠٢) به ادبیات علوم اجتماعی و انسانی وارد کرد. بوردیو متفکری است که موضوع نابرابری فرهنگی و اجتماعی از اهتمامات جدی او بود. بوردیو سرمایه فرهنگی را به سه بخش تقسیم میکند: ١-سرمایه تجسم یافته یا مجسم که با کالبد و بدن فرد مرتبط است و به صورت مهارت و تربیت در فرد دیده میشود. ٢-سرمایه عینیت یافته که به صورت کالاهای فرهنگی چون تصاویر، کتابها، کامپیوتر و هنر بروز میکند.
٣-سرمایه نمادی شده که از طریق مدارک واقعی و دیگر شواهد پایگاه فرهنگی بازنمایی میشود.
هرچند برخی دیگر از دانشمندان اظهار میکنند سرمایه فرهنگی جزئی از سرمایه اجتماعی است و اعضای یک اجتماع با پذیرش مبادلات فرهنگی، پیوندهای اجتماعی را نیز توسعه میدهند، اما بوردیوی فرانسوی چندان قائل به این امر نیست. آنتونی گیدنز میگوید که شیوههای گفتاری و رفتاری کودکان طبقه اجتماعی و خانوادگی فرو دست، به ویژه کودکان گروههای اقلیت قومی، با شیوههای گفتاری و رفتاری مسلط در مدرسه مغایر است.
اگرچه نظریات مطرح شده در زمینه سرمایه فرهنگی در جهت ایجاد تمایز و تولید نابرابری است، دانشگاه میتواند شرایطی یکسان فراهم کند تا هر کسی بنابر استعداد و توانایی خود از آن بهره برد.
دکتر رضا صالحی امیری استاد و مدرس دانشگاه پیش از این آثاری همچون «آسیب شناسی فرهنگی در ایران»، «مفاهیم و نظریههای فرهنگی»، «دیپلماسی فرهنگی» و «حاشیه نشینی و اسکان غیر رسمی» را در کارنامه تاْلیفهای خود در نشر ققنوس دارد.
در انبار موجود نمی باشد
الگوی ارتقای سرمایه فرهنگی در ایران
نویسنده |
سید رضا صالحی امیری
|
مترجم |
——
|
نوبت چاپ | ١ |
تعداد صفحات | ٢٨٠ |
نوع جلد | شومیز |
قطع | رقعی |
سال نشر | ١٣٩٤ |
سال چاپ اول | —— |
موضوع |
فلسفه
|
نوع کاغذ | —— |
وزن | ۳۲۹ گرم |
شابک | 9786002781079 |
وزن | 0.329 کیلوگرم |
---|
اطلاعات فروشنده
- فروشنده: Ali
- نشانی:
- هیچ ارزیابی یافت نشد!
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.