پردهي نقرهاي (جامعهشناسي سينما در ايران)
198,000 تومان
کتاب پردهي نقرهاي (جامعهشناسي سينما در ايران):بر سر آن است که تحلیلی از معرفی و گسترش سینما، همچون یک نهاد فراغتی، صنعت فرهنگی و هنر ملی، در جامعه و فرهنگ ایران ارائه کند. نخستین مکان نمایش فیلم برای عموم در تهران در 1283 (1904) دو سال پیش از صدور فرمان مشروطیت افتتاح شد. در آن زمان جامعۀ ایران عمدتاً جامعهای روستایی و سنتی بود. نخستین فیلم ایرانی در 1309 در تهران نمایش عمومی پیدا کرد. در سال 1398 جمعاً 72 فیلم داستانی جدید (اکران اول) بهاستثنای فیلمهای گروه هنر و تجربه نمایش درآمد. در این سال ایران کشوری عمدتاً شهرنشین و نیمهتوسعهیافته بود. در طول این دوره نهاد سینما در جامعه و فرهنگ ایران از منازل گوناگون گذر کرده است. کتاب ، تاریخ سینما در ایران را به 7 دوره شامل دوره پیدایش ( اواخر قاجار)، دوره تثبیت ( دوره پهلوی اول)،دوره گسترش ومردمی شدن (1320 تا 1357)، دوره تزلزل جایگاه (1357-1362)، دوره بازسازی( 1362-1370)، دوره رشد و توسعه ناپایدار (1370-1393)، دوره رونق دوباره محدود(1393-1398) ، تقسیم کرده و فصلی را نیز به دوره کرونا اختصاص داده ووضعیت سینما درایران را تاسال ر1401 تعقیب کرده است . کتاب در این بسترکرونولوژیک به تفصیل به مباحثی مثل تحولات سالن های سینما، مخاطبان سینما، نقش و معنای سیاسی و فرهنگی سینما، سینما ی دیجیتال و تاثیر کرونا بر سینما پرداخته است. افزون بر این ، نویسنده با معرفی مفاهیم نویی همچون سینما ی چند بعدی، گفتمان سینما ،و کارکرد و منزلت آن گام هایی در راستای تئوریزه کردن نگاه جامعه شناسانه به سینما برداشته است .
فقط 1 عدد در انبار موجود است
پردهي نقرهاي (جامعهشناسي سينما در ايران)
نویسنده | پرويز اجلالي |
مترجم | —— |
نوبت چاپ | —— |
تعداد صفحات | 248 |
نوع جلد | شوميز |
قطع | رقعی |
سال نشر | —– |
سال چاپ اول | 1402 |
موضوع |
جامعه شناسی
|
نوع کاغذ | —— |
وزن | 280گرم |
شابک |
9789643294748
|
وزن | 0.280 کیلوگرم |
---|
اطلاعات فروشنده
- فروشنده: Atta.Afroozeh
- نشانی:
- هیچ ارزیابی یافت نشد!
نمودهاي فرهنگي و اجتماعي در ادبيات فارسي
قصه های شیرین جهان (جلد 16) – راز قصر جنگل
سلام کتی جلد5، کتی کمک می کند
نان و پنیر و سبزی
دانستنی های علمی جلد 5، گیاهان چگونه رشد می کنند؟
محصولات مشابه
روشنفکری دینی و چالش های جدید
دین اندیشان متجدد
کتاب حاضر، پژوهشی است دربارهی جریان روشنفکری دینی و چند چهرهی برجستهی آن که در چهار فصل به ترتیب گزارش و بررسی و ارزیابی اندیشههای "علی شریعتی"، "عبدالکریم سروش"، "محمد مجتهد شبستری" و "مصطفی ملکیان" در مقام شخصیتهای شاخص سیر تاریخی روشنفکری دینی آمده است. و در خاتمه بر اساس بررسیهای مذکور، تحلیلی دربارهی این جریان به دست داده شده است.
کتاب همچنین ضمیمهای دربارهی نسبت اندیشههای دکتر علی شریعتی و احمد فروید و سه پیوست در بررسی و نقد برخی آرا و افکار متفکران مذکور دارد. نگارنده خاطرنشان میسازد: "در روشنفکری دینی قطعا وجوه مثبتی داشته است از قبیل تحریک اندیشهی مردم علاقمند و ایجاد شور و شوق فکری در سطح جامعه، ترویج بحث روشمند و استدلالی، تلاش برای ایجاد دنیایی آبادتر و عادلانهتر و آزادتر ونقد چهارچوبها و ساختارهای صلب قدرت اجتماعی و سیاسی و بازکردن افق دینداری و سعی در عرضهی دین در طرازی برتر و صورتی عمیقتر.
هدف روشنفکران دینی حتی دکتر علی شریعتی ارایهی صورتی خردمندانه و محکمتر و مستدلتر از دین بوده است و تلاش برای رفع تعارضات دین و دنیای جدید و دور ساختن دین از بحرانهای گونهگون". وی معتقد است: "روشنفکری دینی در طول زمان بیشتر مشغول گشودن گرههایی بوده است که خود پیشتر آنها را زده است. مثلا دین برای دنیا پروژهی روشنفکری دینی بوده است و دین برای آخرت پروژهی روشنفکری دینی در زمانی دیگر گشودن گرهای است که با پروژهی اول ایجاد شده است... روشنفکر دینی خود را میراثدار انبیا معرفی میکرد و روشنفکری دینی است که این دعاوی را رد میکند و به همین ترتیب.
با این تصور گمان میکنم جریان خاصی که به نام روشنفکری دینی میشناسیم به پایان راه خود رسیده است... اما پایان روشنفکری دینی پایان دیناندیشی نه فقط به معنای عام که به معنای دیناندیشی متجددانه هم نیست. تا دین هست و تجدد هست دیناندیشی متجددانه هم به عنوان یکی از مهمترین شاخصههای دیناندیشی باقی خواهد ماند".
تاریخ نگاری و جامعه شناسی تاریخی
مفاهیم قدیم و اندیشه جدید
رسالة حاضر، دربرگیرندة بحثی دربارة فضای عمومی اندیشه در دورة قاجار و تاثیر این اندیشه در ساختار فکری مشروطة ایران است. همچنین، تاملی است نظری دربارة نحوة حضور مفاهیم قدیم فکری در عصر مشروطیت و بررسی توان این مفاهیم برای انتقال آگاهی از وضعیت دوران جدید. مفاهیم به کار گرفته شده در توجیه یا تفسیر مشروطه، عمدتا ریشه در سنت به جایمانده از دورههای گذشتة ایرانزمین داشتند، بنابراین بحث عمدة کتاب به قابلیتهای این مفاهیم و واژگان در انتقال آگاهی از الزامات دنیای نو اختصاص دارد.
هدف نگارنده آن است تا نشان دهد آیا در مفاهیم و واژگانی که از سنت به ارث رسیده بودند، نیروی درونی وجود داشت تا بتواند با تحولی دیالکتیکی، نو را بزایاند یا برعکس سنت به حدی سترون شده بود که هرگونه قابلیت تولید فکر نو را از دست داده بود؟ در این راستا، در کتاب دو سطح بررسی گردیده است. سطح نخست به خود اندیشه و سطح دوم به حاملان این اندیشه اختصاص دارد.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.